วันแรกของการเดินทาง
ช่วงสามวันนี้ ทางพี่ๆ เอไอเอส ให้นักศึกษาในโครงการ GA#8 ( Grow with AIS # 8 ) ให้เข้าร่วมกิจกรรม Walk Rally และ แข่งขันกีฬาสี ( เป็นโอกาศดีที่ได้โดดงานไปเที่ยว ) ในค่ายนี้มีการจับคู่บัดดี้ที่เราต้องคอยเทคแคร์ระหว่างอยู่ในค่ายโดยที่จะต้องทำไม่ให้เจ้าตัวรู้ ผมก็นั่งนึกว่าจะซื้ออะไรให้บัดดี้ผมดี สุดท้ายก้อจบที่ตุ๊กตาไอ้มดแดงที่ไปเล็งๆไว้แล้วในร้านตลาดนัดลาดกระบัง (ชอบไอ่ตัวนี้มาก มันเท่ดี)
เช้าวันนี้เลยต้องตื่นดึกเป็นพิเศษ เพื่อที่จะไปให้ทันขึ้นรถที่ตึก ชินวัตร1 ที่จะออกรถตอนเจ็ดโมงครึ่ง มาถึงก่อนเวลานัดสักสิบนาที เพื่อนๆกำลังทยอยกันมาขึ้นรถ ลืมบอกไป ผมอยู่สีชมพู ได้นั่งรถคนที่หนึ่งกับกลุ่มสีเขียว
เมื่อได้เวลารถออกเดินทาง ผมนั่งด้านหน้าสุดกับ ตั้ว เพื่อนภาคโทรคมนาคมลาดกระบัง คุยกันเล่นๆไประหว่างทางที่มีแต่รถติด กว่าจะพ้นเขตกรุงเทพก็นานพอสมควร นี่เป็นครั้งแรกของผมที่ไปเที่ยวที่จังหวัดกาญจนบุรี ระหว่างนั่งบนรถก็ทำความรู้จักเพื่อนใหม่ๆในรถที่นั่งไกล้ๆ และนั่งดูวิวทิวทัศน์ระหว่างทาง ดูว่าผ่านสถานที่ใหนบ้างโดยมีตั๊วเป็นไกด์ เนื่องจากเป็นเจ้าถิ่นแถวๆนี้ ระว่างทางมีวิวสวยๆให้เห็นเยอะ ระว่างทางข้ามสะพานแม่น้ำแคว ไร่นาที่มีภูเขาเป็นเส้นตัดเส้นขอบฟ้า ด้วยความประทับใจจากสถานที่สวยๆนี้ผมเลยชอบที่จะท่องเทียวประเภทบุกป่าฝ่าดงมากกว่าจะเที่ยวในเมืองซะอีก อยากจะมีกล้องเจ๋งๆสักตัวเก็บภาพสวยๆเหล่านี้จริงๆ
การเดินทางเป็นไปอย่างเชื่องช้าเนื่องจากรถคนที่ผมนั่งมาต้องวิ่งชะลอรถคันหลังที่เกิดอุบัติเหตุไปชนประตูของตึกชิน 1 เราจึงไปจอดพักรอรถอีกคันที่ปั้มน้ำมัน เJET ลงไปซื้อขนมให้บัดดี้สองสามอย่าง พอกลับขึ้นรถก็มีเพื่อนเอาของฝากบัดดี้ของผมมาให้ เป็น ปืนยินลูกกระสุน (เหอๆ น่ารักดี บัดดี้คนนี้เทคแคร์ดีจัง ปลื้มๆ ) การเดินทางเป็นไปอย่างเรื่อยๆเฉื่อยๆอย่างกะรถขายโอ่ง ในที่สุดก้อถึงที่พักของเราคือ โรงแรม เลกาซี่ ริเวอร์แคว รีสอร์ท รวมๆบรรยากาศที่นี่ดีมากๆ บ้านพักรีสอร์ทที่มี ร้อยกว่าหลังก็สร้างให้เข้ากับบรรยากาศที่ร่มรื่น แทบไม่เชื่อว่าแตกต่างจากทางที่เข้ามาโรงแรมที่มีแต่ไร่ที่โล่งๆ ที่มีต้นไม้บางตา
มาถึงก็เข้าไปที่ห้องประชุมของโรงแรม พี่วิชิต พี่แก้ว และบบรดาพี่ๆจากเอไอเอส กล่าวเปิดงาน เพื่อนๆนั่งเป็นวงกลม พี่ๆเค้าจับบัดดี้ใหม่ ตอนแรก ผมได้ บัดดี้ชื่อ ทราย เรียนที่พระนครเหนือ (เหอๆ ดีสิครับ เผื่อจะได้บัดดี้น่ารักๆ ) จับมา ได้เทพ นิ้ง (เพื่อนภาค เพื่อนสถาบัน เพื่อนแผนกอีกต่างหาก ) ได้ดูแลตลอด 2 เดือน ละงั้น แม้ว่าจะจบค่ายนี้เพราะขนมที่ซื้อมาเทคแคร์บัดดี้นี่ กินไปเรียบร้อยแล้ว
พอพักเที่ยง พี่เค้าปล่อยไปกินข้าว อาหารเที่ยงที่นี่ ดีมาก อร่อยมาก ในบรรดาที่เข้า ค่ายมา( ก้อแหม เอไอเอสจัดเนอะ) อย่างนี้ต้องกินให้จุใจ จะได้อ้วนก้องานนี้ เพราะเค้าเลี้ยงดีจริงๆ
Walk Rally
หลังจากกินข้าวเที่ยงให้คุ้มกับที่วันนี้ไม่ได้ตังค่าฝึกงาน 200 บาทแล้ว ( งกครับ) ก้อไปนั่งง่วงในห้องประชุม พี่ๆจะอ่านจดหมายบัดดี้ที่ให้เราเขียนถึงบัดดี้ให้ทุกคนฟัง บางฉบับเขียนแบบธรรมดา กินข้าวอร่อยใหม ประมาณนี้ บางฉบับก็ฮาแบบเน่าๆ บางฉบับก้อจีบกัน (สื่อรักบัดดี้จริงๆนะเนี่ย) ผมนี่ก้อได้มาสองสามฉบับ แต่ก็งงเล็กน้อยว่าเขียนให้ใครเนื่องจากมี คนชื่อหนึ่ง อยู่สองคน หนึ่งอีกคนมาจากราชมงคล
จากนั้นก็ทำกิจกรรมละลายพฤติกรรม เช่น หอยเปลี่ยนฝา เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา วิ่งรอบห้องประชุม เอาซะเหนื่อย หลังจากนั้นก้อให้เข้ากลุ่มสี ผมต้องเข้าสีชมพู ที่มีสามชิกทั้งหมด 26 คน หลังจากประชุมกันในกลุ่มก็ช่วยกันตั้งชื่อกลุ่ม ตั้งชื่อว่า ชมพูดูเล็กซ์ (ยี่ห้อถุงก๊อบแก็บชนิดหนึ่ง ฮึๆ เสื่อม) พร้อมกับท่าประจำกลุ่ม ต่อมาก็จัดกลุ่ม Walk Rally กลุ่มละ 10 คน ไปเล่นฐาน 5 ฐานเพื่อเอาคะแนนมาให้กลุ่มตัวเอง ผมโดนแยกไปอยู่กลุ่ม ชื่อกลุ่ม “เห็ดป๋ำ ” เผอิญอยู่กลุ่มกับนิ้งอีก เลยเต้องนียนๆ พยายามเทคแคร์นิดหน่อยแต่ก้อไม่ให้เจ้าตัวรู้ว่าเป็นคู่บัดดี้ และแล้วพวกเราก็เริ่มเข้าฐาน
ฐานแรก ผมตั้งชื่อให้เลยว่า ฐานงูตาบอด ก็ให้สมาชิกทุกคนผูกผ้าปิดตา แล้วเอามือจับหลังเพื่อนคนข้างหน้าเพื่อต่อขบวนกัน เหลือแต่สมาชิกคนสุดท้ายที่ไม่ต้องปิดตาและคอยบอกทิศทางให้เพื่อนคนข้างหน้าสุดคนเก็บลูกบอลที่วางอยู่บนพื้น โดยห้ามใช้เสียง แต่ใช้การตบใหล่เป็นการบอกสัญญาณแทน การเล่นเป็นไปอย่างทุกลักทุเล ทั้งเป็นใบ้ ทั้งตาบอด
ฐานที่สอง ตั้งชื่อให้ว่าฐาน มิชชั่นอิมพัสซิเบิ้ล หย่อนตัวไปในสระว่ายน้ำโดยไม่ใช่สลิง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน แต่ใช้เพื่อน เกาะแข้ง เกาะขา เกาะเข็มขัดและ เกาะขอบสระ เพื่อเราจะหย่อนลูกปิงปองลงในขวดที่ลอยตุ๊บป่องบนสระว่ายน้ำ ฐานนี้ต้องใช้ความเชื่อใจเพื่อนมากกกกกกกก (ว่าจะไม่ปล่อยเราตกน้ำ แต่ก้อไม่มีใครตกน้ำนะ)
ฐานที่สาม หนีบป๋องโค้งซ้อนสามชั้นโดยเอายางผูกกับเลือกแล้วผูกกับตัวเรา ฐานนี้ผ่านสบายๆ ใช้เวลาน้อย ผ่านได้ไม่ยากนัก
ฐานที่สี่ เดินสิบเอ็ดขาถือแก้วน้ำ ดดยเกมส์นี้ให้เราเอาผ้ามัดขา เดินไปต้องพร้อมๆกันไม่งั้นหน้าจิ้มดิน แถมต้องคอยประคองน้ำในแก้มไม่ให้หกอีก แล้วค่อยๆก้าวข้ามสิ่งกีดขวางต่างๆ ประคองน้ำไปเทใส่ถังในฝั่งตรงข้าม
ฐานที่ห้า ด่านกับระเบิด ง่ายๆ เดินไปตามช่อง ถ้าเดินไปถูกช่องใหนที่มีกับระเบิดก็ตาย เพื่อนๆจะช่วยจำเส้นทางที่เดินผ่าน และช่องที่มีระเบิด
หลังจากเล่น ฐาน walk rally เสร็จ พี่ๆสรุปว่าได้อะไรจากแต่ละด่านแล้วปล่อยไปอาบน้ำ เมทร่วมห้องประจำค่ายของผมมีสองคน เติ้ล วิศวะit ลากระบัง กับ ฮั้น siit จากธรรมศาสตร์ บ้านพัก หลังที่ 203 – 2
ตกเย็นกินอาหารบนแพที่ลอยบนลำน้ำแคว บรรยากาศสุดเนี้ยบ หลังจากอิ่มก้อเข้าห้องประชุมเพื่อทำกิจกรรม ตามหาไข่สุดขอบฟ้า โดยมีไข่เจ็ดฟองไปซ่อนใว้ในที่ต่างๆโดยให้มีคำใบว่าใข่ในแต่ละที่ซ่อนอยู่ที่ใหนและคำใบ้ของไข่อันถัดไปจะอยู่ในไข่อันที่หาเจอ แต่ละกลุ่มออกไปหาไข่ทีละสองคน(ประมาณนั้น ที่จริงกฏมันเยอะกว่านี้ ขี้เกียจอธิบาย )พอดีกลุ่มสีชมพูของผม คนไปหาไข่ใบแรก หาไม่เจอ ส่งคนไปเพิ่มก้อยังไม่เจออีก เลยช้ากว่าเพื่อนไปนิด กลุ่มสีเหลืองเลยจบเกมส์ก่อน (ไม่เป็นไร ต่อให้ ขำๆ) ให้กำลังใจเพื่อนๆทุกคนที่ตั้งใจพยายามหาไข่ทำเพื่อทีมครับ สุดยอดกันทุกคน
หลังจากการหาไข่กลุ่ม สีชมพูดูเล็กซ์ เตรียมการแสดง ทีแรกที่คิดคือจับเอาโฆษนาหลายๆตัวมารวมกัน แล้วก้อหาเพลงซ้อมลีด สรุปได้เพลง หอยจ้อยลี่ กะโอ้ทะเลแสนทราม ขำดีๆ สักห้าทุ่มก็ปล่อยไปนอน แต่จังหวะนี้หลายๆห้องก็กลายเป็นบ่อนเปิด แฮะๆ ส่วนผมขอบายครับ ง่วง
วันที่สอง
ตื่นมาตอนหกโมงกว่าๆ ก้อต้องรีบเข้าห้องน้ำแปรงฟันแล้วเอาน้ำมาลูบหัวฟูๆที่เซ็ตโดยไม่ได้ตั้งใจจากการนอน แล้วรีบวิ่งไปที่จุดรวมออกกำลังกาย (สายแล้วๆ) ผมได้ไปนำเพื่อนๆออกกำลังกายแบบตายังไม่ค่อยจะลืม แล้วพาไปวิ่งได้ยี่สิบกิโลฯ (อันนี้เว่อร์ไป) พอได้เหงื่อ ก็แยกย้ายไปอาบน้ำ กินข้าวเช้า แล้วก็เข้ามานั่งในห้องประชุมเพื่อละลายพฤติกรรมกันเช่นเคย เกมส์แรกให้กระดาษที่ระบุพฤติกรรมต่างๆแล้ววิ่งไปให้เพื่อนเซ็นต์ในช่อง เช่นหน้าตาดีเหมือนดาราเ ขนหน้าแข้งดก ผายลมบ่อยๆ กำลังลดน้ำหนัก ถูกจีบจนเซ็ง ชอบไปสนามหลวง ไม่มีแฟน ฯลฯ(ข้อสุดท้ายนี่ดูเป็นพิเศษ) ให้เพื่อนเซ็นต์ให้มากที่สุด ผมได้ 23 จาก25 ช่อง พี่แก้วเก็บกระดาษ แล้วอ่านรายชื่อให้เพื่อนๆออกมานั่งเกลางวง แล้วให้เพื่อนที่ไม่ได้ถูกเรียกทายว่า พวกที่ออกมานี่เซ็นต์ช่องใหน จับแต่ละช่องนี่ ฮาๆทั้งนั้น
ส่วนเกมส์ที่สองให้เราจับเอาของในถุงแล้วไปจับคู่กับของของเพื่อนแต่ต้องอธิบายเหตุผลว่าคู่กันเพราะอะไร แรกๆก้อง่ายอยู่หรอก แต่พอกลายเป็นกลุ่มใหญ่ปั๊บ งานเข้าทันที เพราะไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมาจับกลุ่ม ก็ต้องอาศัยสเตปการใหลไปเรื่อยๆ (แต่ละเหตุผล คิดไปได้กันเนอะ) ถึงจะดูเหตุผลว่าไร้สาระแต่ผมก็ได้อะไรจากเกมนี้นะ มันเหมือนว่าการที่แต่ละคนไม่รู้หรอกจะจับอะไรได้แต่ก้อต้องพยายามหาเหตุผลที่ทำให้ของเหล่านี้มีความสำพันธ์กันได้ ก็เหมือนกับเพื่อนๆที่มาที่นี่ ต่างพ่อต่างแม่ ต่างประสบการณ์แต่การทำกิจกรรมนี่แหละเป็นสิ่งที่สร้างความสำพันธ์ให้แต่ละคนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันได้
ต่อจากนั้นก้อให้จับกลุ่มที่ไม่ใช่กลุ่มสีเดียวกันแล้วให้ถามชื่อและที่อยู่ พอกลุ่มใหญ่มากๆใครจะไปจำได้ตอนกลุ่มโดนถามนี้ ผมได้ย้ายไปอยู่บางรักซะงั้น
กำแพงสีชมพู
เที่ยงปุ๊บก็ได้เวลากินข้าว เสร็จ พี่เค้าประชุมเรื่องกิจกรรมการแสดงและแข่งกีฬาสี กีฬาก็มี 6 อย่าง ผมลงไปซะสามรายการ แข่นคนอึด เป่าลูกโป่งเป่าแป้งกินหนมกินโค้ก วิ่งเปรี้ยวกล้วยหอม แล้วก็วิ่ง 20 ขานอกจากที่ไม่ได้ลงก็มี ชักกะเย่อ แชร์บอลหญิง หลังจากจัดตัวนักกีฬาก็คุยๆเรื่องเปลี่ยนเรื่องละครให้เป็นแบบสงครามนางฟ้า ส่วนลีดก้อแยกไปซ้อม ได้เวลาบ่ายสี่โมงเย็นเป๊ะๆ ก้อเริ่มแข่งแชร์บอล การแข่งขันเป็นไปอย่างดุเดือด จากเกมส์นี้นำให้บรรดาเพื่อนๆจากสถาบันอื่นได้พิสูจน์ว่าสาวๆจากลาดกระบังนี่ สวย ถึกและบึกบึน ตัวทำเกมส์แชร์บอลนี่ มาจากลาดกระบังทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นตัวตัดเกม ตัวกระแทก เล่นจริงจังจนแทบจะกระโดดถีบกันเลยทีเดียว บางคนเป็นตัวโยนลูกไกลแล้วเข้าตะกร้าเลยก็มี ที่เห็นเล่นดีๆ ก็มีหยก จาก ภาคไอทีเนี่ยแหละ เบอร์ 9 สุดยอดจริงๆ บอลเข้ามือเหมือนว่าบอลเข้าตะกร้า สีชมพูเลยแพ้ไปตามระเบียบ
กีฬาต่อๆมา เช่นชักกะเย่อนี่สู้สีเขียวไม่ใหว ฐานแน่น คนอึดก็แพ้ เนื่องจากผมกินโค้กไม่ทัน วิ่งเปรี้ยวนี่ชนะรอบแรก แต่รอบสองนี่พลาดไปนิดส์สรุปว่า อันใหนที่ผมลงแข่งอ่ะ แพ้หมด (เอิ๊กๆๆ เศร้าคร้าบบบบ ) แต่ส่วงที่ผมเห็นและได้จากตรงนี้จริงๆคือความร่วมแรงร่วมใจของเพื่อนๆที่ตั้งใจทำเพื่อทีม เป็นความรู้สึกที่เราสู้ ช่วยเหลือกันไปด้วยกัน ถึงแม้ผลลัพธ์มันจะเป็นยังไงแต่เราก็รู้ว่าเราทุกคนได้ทำอย่างเต็มที่ ในเกมส์กีฬา เรื่องแพ้ชนะเป็นเรื่องธรรมดา ครับ แพ้เป็นพระ ชนะก็ขำ ผมว่าจุดที่เป็นยูนิตี้ของทีมที่สูงสุดเริ่มจากตรงนี้แหละ ทะลายทุกความปิดกั้นภายในของแต่ละคน ทุกคนเหนื่อยก็เหนื่อยด้วยกัน ดูแลกัน หาน้ำมาให้กินเวลาเพื่อนๆเหนื่อย พูดให้กำลังใจและคำปรึกษาเมื่อเพื่อนในทีมเจอปัญหา ดีใจเมื่อเพื่อนทำแต้มได้
ต่อจากนั้นมีการแข่งขันเชียร์ลีดเดอร์ ทีมสีชมมพูนี่เก็บตัวซ้อมเป็นอย่างดี เทรนด์ก่อนแข่งประมาณสิบกว่านาทีก็ลงแข่งเลย แต่ละเพลงใช้แข่งนี่ก็ฮาเสื่อมๆทั้งนั้น ก้อเรียกเสียงฮาจากเพื่อนๆได้มาก แต่สีที่ว่าเตรียมลีดได้ดีก็เป็นสีเหลืองนี่ครับ เปิล มะหมี่ เต้นได้อย่าง (ไม่นึกว่า หน้าโครตเรียบร้อยจะทำแบบนี้ได้) ถึงใจ จริงๆ แต่ลีดจากสีฟ้าก็น่ารักไม่แพ้สีใหนคัดมาทำให้บรรดาหนุ่มหัวใจเต้นตึกตักๆ
จังหวะหัวใจ
หลังจากแข่งกีฬาและลีดเสร็จ เราก็มานั่งประชุมกันทั้งกลุ่ม เจี๊ยบจากเอแบค หัวหน้ากลุ่มสีชมพู ดิวจากจุฬาหัวหน้าลีด กุ้ง ควีน โช่ง ต่อ เค ตอง เติ้ล ฮั้น ดวง ซวง ชมพู จุ ฯลฯ นั่งประชุมแถวๆสนามบอลต้องเปลี่ยนละคร ตกลงกันได้ว่าแสดงการประกวด AF เลยคุยว่าจะเอาศิลปินคนใหนดี ร้องแบบฮาๆ ไปๆมาๆ ผมได้เป็น พี่บี้ ซะงั้น โดยมี เคกับต่อ เป็นแดนเซอร์ร่วมเพลง จังหวะหัวใจ (อย่างฮา กล้าทำเนอะกุ) ต่อมาก็มีพี่ตูน บอดี้สแลม เพลง อกหัก (เจี๊ยบ) พี่แบ๊งค์ วงแคลช กับเพลงเช็ดน้ำตา(หล่อ เลย โด่ง) น้องพลับและแดนเซอร์ มาร้องเพลงคุณครูครับ ( รายนี้เด็กสมบูรณ์จริง แดนเซอร์คือ ชมพูกับ ดวง) และโฟว์ มด เพลงเด็กมีปัญหา( น่ารักมากคร้าบบบ ) โดยมีคอมเมนเตเตอร์สองท่าน เอกราชเก่งทุกทาง และสาธิต( เติ้ลกับตอง ) ที่เปลี่ยนเป็นพี่ม้า รึก็เปลี่ยนเป็นพี่แก้วได้ ห้าสาวรับจ้างกรี๊ด (…จุ กุ้ง บลาๆ) สองสาวจากทางบ้านที่คอยคอมเม้นเหล่าบรรดา AF ( ) สองพิธีกรบนเวทีที่สร้างความฮา ( ) พวกเราซ้อมกันจนเกือบแทบไม่ได้อาบน้ำและกินข้าวเย็นกันทีเดียว ทุ่มเทจริงๆ แต่ผมเนี่ยหนักนิดนึงเพลงก้อร้องไม่ได้ ท่าก็เต้นไม่ได้ เนื่องจากไม่เคยดูเอ็มวีเลย แต่ก็ได้ เทรนเนอร์ จุ กับ …. ติวเข้มให้ ฮามากๆ ไม่เคยทำอย่างนี้มากก่อนเลยพี่น้อง (ช่วงนี้หน้าจะหนาผิดปกติ อายเค้าไหมเนี่ย ) แสดงเป็นกลุ่มสามครับ เลยมีเวลาเตรียมบทนานหน่อย แต่ขึ้นเวทีจริงๆดันลืมเนื้อร้องซะงั้น ท่าก็แปลกๆ เต้นมั่วๆไปเลย แต่กลุ่มสุดท้ายนี่แสดงเรื่องสงครามนางฟ้าก็ฮาดีเหมือนกัน เชอรี่ ตีบทแตก เล่นกับเสี่ยอู๊ด สนุกดีเหมือนกันครับ
หลังจากแสดงละครพี่แก้วให้แสดงความคิดเห็นแล้วก็พาไปผูกแขนเป็นรุ่น GA8 พร้อมกับ จุดเทียนรอบๆ ป้าย GA8 เป็นภาพที่น่าจดจำอีกหนึ่งภาพ เพื่อนๆทุกคนถือเทียนค่อยๆทยอยเข้ามาปักเทียนรอบๆป้าย เสร็จก็กินข้าวต้มแล้วแยกย้ายไปนอน ห้องใหนเปิดห้องคำนวนแคลคูลัสคนก็จะเยอะหน่อย
เช้าสุดท้าย เดินทางกลับ
วันนี้พี่เค้านัดตอนสองโมงครึ่งแต่พวกผมนี่สามโมงครึ่งถึงได้ไปห้องประชุม เนื่องจากทั้งห้องพากันนอนไม่ยอมตื่น เข้าไปปุ๊บโดนด่าปั๊บ เช้านี้เลยไม่ได้กินข้าวเช้า เข้าห้องประชุมครั้งนี้เป็นการทำกิจกรรมสุดท้ายคือ เฉลยบัดดี้ ช่วงพักเบรกผมเลยไปนั่งกินกาแฟกับนิ้งเพื่อเช็คว่าเจ้าตัวรู้รึเปล่าว่าผมเป็นคู่บัดดี้ โดยมี นุ่นกับพรร่วมโต๊ะด้วย คุยๆไป นิ้งบอกไม่รู้ว่าใครเป็นบัดดี้เรย แถมด่าไม่เอาขนมมาให้อีกต่างหาก( บัดดี้เลวเนอะ ) เข้าห้องประชุมเลยเขียนจดหมายถึงบัดดี้ ฉบับสุดท้าย ใบ้ให้ว่าเป็นใคร นิ้งก็ยังเดาไม่ออก ตอนเฉลยนี่ ยิ้มเลยตอนเอาตุ๊กตาไอ้มดแดงไปให้ ( นึกไม่ถึงเลยอ่ะดิ ) แต่ผมก็โดนตลบหลังเหมือนกัน ก้อ บัดดี้คนที่เทคแคร์ผมนี่ เพิ่งจะนั่งกินกาแฟด้วยกันอ่ะ เป็นนุ่นครับ ตลกดี เดาผิดคน
เฉลยบัดดี้เสร็จกันทุกคน ตอนเกือบเที่ยง พี่ๆ ให้เลือกขวัญใจประจำรุ่นฝ่ายชายได้แก่ เสี่ยอู๊ด ส่วนฝ่ายหญิงได้แก่ …..(จำชื่อไม่ได้ รู้แต่ว่าแสดงเป็นเชอรี่) แล้วก็เลือกหัวหน้าประจำกลุ่ม ได้แก่ ดิว จากสีชมพูนี่เอง
เสร็จก็แยกย้ายไปกินข้าวเที่ยงเตรียมตัวเดินทางกลับครับ แล้วก็ให้เรารวมกลุ่มทำ assignment ส่งก่อนวันปัจฉิมนิเทศ พวกเพื่อนๆพากันถ่ายรูปหมูเป็นที่ระลึกก่อนจะต้องแยกกันไปทำงานในส่วนต่างๆตามแต่ละแผนก
รถออกจากโรงแรมประมาณบ่ายหนึ่ง ไปจอดพักซื้อของฝากที่ร้านแก้ว หมดตังกับการกินขนมไปเยอะ อ่ะ เพิ่งจะได้ซื้อขนมเทคแคร์บัดดี้ทั้งสอง แล้วก็ซื้อของไปฝากพี่ที่แผนก รถมาถึงที่ตึกชินวัตร 1 ประมาณ 5 โมงเย็น แล้วรวบรวมคนกลับลาดกระบังนั่งแท็กซี่กลับ มาถึงสักเกือบหกโมงเย็น ถึงหอโดยสวัสดิภาพ
ถ้าถามว่าได้อะไรจากกิจกรรมนี้บ้าง ในสามวันนี้ ผมได้ประสบการณ์ใหม่ๆ ได้ทำอะไรที่ไม่เคยได้ทำ ได้เพื่อนใหม่ๆต่างคณะ ต่างสถาบัน ทำกิจกรรมร่วมกัน รู้จักการทำงานเป็นทีม เรียนรู้กันระหว่างเพื่อนภายในทีม เห็นความแตกต่างของเพื่อนแต่ละคนทำให้รู้ว่าเวลาจะทำงานด้วยกันจะต้องปรับตัวเข้าหากันยังไง สนุกด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน บางคนอาจจะได้แฟนใหม่หรือกิ๊กใหม่ ( 555 ) ก็ต้องขอขอบคุณเอไอเอสที่จัดกิจกรรมดีๆแบบนี้ให้พวกเราได้มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นมากยิ่งขึ้น ทำให้เรารู้จักกันมากขึ้น และอยากให้มีกิจกรรมดีๆอย่างนี้ต่อไปครับ
